Monday, 31 December 2018

శ్రీ శిరిడీ సాయి దివ్య జ్ఞానామృతం - 91



పవిత్రమైన హృదయంతో ,త్రికరణ శుద్ధిగా సర్వశ్య శరణాగతి ఒనరించిన భక్త జనావళికి శ్రీ సాయినాధులు ఎల్లవేళలా అభయహస్తమందించి వెన్నంటి కాపాడుతారు. ఐహిక సుఖములు ప్రసాదించడంలో కల్పవృక్షం, కామధేనువుల కంటే మిన్న శ్రీసాయి. అధ్యాత్మికోన్నతికి కోరుకునే సాధకులకు అజ్ఞానంధకారములను పటాపంచలు చేసి హృదయంలో జ్ఞానజ్యోతులను వెలిగించి సన్మార్గులను చేయడంలో శ్రీసాయికి సాటి వేరొకరు లేరు.

ఒక సంధర్భంలో మహరాష్ట్రలోని నాసిక్ పట్టణం లో ప్లేగు వ్యాధి చెలరేగిపోయింది. ఎక్కడ చూసినా ఎలుకలు చచ్చిపడసాగాయి.సాయి భక్తుడైన ధుమాల్ ఇంట్లో కూడా ఎలుకలు చచ్చిపడిపోతుండడంతో అతను భయపడిపోయి ఏం చెయ్యాలో తెలుపమని శ్రీసాయికి జాబు రాసాడు. ఆతని చుట్టుపక్కల వారందరూ ఇళ్ళు ఖాళీ చేసి వెళ్లిపోయారు. రెండు రోజులకు అతను కూడా ఇల్లు మారవచ్చని శ్యామా జవాబు రాసాడు. వెంటనే ధుమాల్ పొరుగూరు వెళ్ళిపోయాడు. దురదృష్ట వశాత్తు రెండు నెలలకే ఆ గ్రామం లో కూడా ప్లేగు వ్యాధి తీవ్రం గా వ్యాపించింది. ఆ రోజులలో ప్లేగు వ్యాధికి మంచి వైద్యం లభించనందున పొరుగు ప్రదేశాలకు తరలిపోవడమే రివాజుగా వుండేది. ఆ ప్రదేశం నుండి కూడా అందరూ ఇళ్ళు ఖాళీ చేసి వెళిపోయారు. వారు ధుమాల్ కుటుంబ సభ్యులను తమతో పాటు వచ్చెయమని హితవు పలికారు. అప్పుడు ధుమాల్ తనకు ఇంతకు ముందు జరిగిన అనుభవాన్ని దృష్టిలో వుంచుకొని శిరిడీకి ఒక జాబు రాసి, సామానుతో ఇల్లు ఖాళీ చేసి కొత్త గ్రామానికి వెళ్ళిపోయాడు.కొత్త ఇంటి తలుపులు తెరుస్తుండగా ఇల్లు మారవద్దు, పాత ఇంటిలోనే వుండు, నీకేం కాదు అని శ్రీ సాయి అన్నారని శ్యామా రాసిన వుత్తరం అందింది. ఆది చదివిన ధుమాల్  సందిగ్ధం లో పడ్దాడు.  తాను మూర్ఖత్వం తో పాత ఇంటికే వెళితే అక్కడ తనవారికేదైనా అయితే అందరూ తననే నిందిస్తారు. ఇక్కడే వుంటే తనకు, తన వారందరికీ ఎంతో క్షేమం.  కాని అలా చేస్తే తను గురువు ఆజ్ఞను ధిక్కరించినట్లవుతుంది. చుట్టుపక్కల వారందరూ ఆ జాబును ఖాతరు పెట్టవద్దని,ఇక్కడే వుండమని సలహా ఇచ్చారు. అప్పుడు ధుమాల్ తన కుటుంబ సభ్యులను సంప్రదించగా అందరూ తమ సమర్ధ సద్గురువైన శ్రీసాయి ఆదేశాన్నే పాటిద్దామని చెప్పారు. వెంటనే ధుమాల్ తమ పాత ఇంటికి వచ్చేసాడు. ఆశ్చర్యాలలో కెల్లా ఆశ్చర్యం. చుట్టు పక్కల ప్లేగు ఎంతగా వ్యాపించినప్పటికీ ధుమాల్ కుటుంబానికి ఎటువంటి అపాయం జరగలేదు. పైగా కొద్ది రోజులలోనే అక్కడ ప్లేగు వ్యాధి తగుముఖం పట్టింది.

ఒక సారి సద్గురువును తమ జీవితానికి రధ సారధిగా చేసుకున్నాక, సర్వశ్య సరణాగతి చేసి ఆ సద్గురువు ఆదేశాలను,బోధలను సంశయరహితులై తు చ తప్పక పాటించడమే శిష్యుని కర్తవ్యం అని ఈ లీలా మనకు సుస్పష్టంగా తెలియజేస్తోంది. సద్గురువు ఆజ్ఞలను పాటించడమే మనకు శ్రీరామరక్ష.

మరొక సంధర్భం లో గణపతి ధోండు కదం అనే సాయి భక్తుడు 1914 వ సంవత్సరం లో తన కుటుంబ సభ్యులతో కలిసి శిరిడీ ప్రయాణమయ్యాడు.రైలులో భక్తిమార్గ ప్రదీపిక అనే సద్గ్రంధం చదువుతుంటే అతని కుటుంబ సభ్యులు ఆసక్తితో వింటున్నారు. ఇంతలో రైలు ఒక దట్టమైన అరణ్యం లో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు ఒక ప్రదేశం లో సిగ్నల్ లేక ఆగినప్పుడు ఇరవై మంది భిల్లులు ఆయుధాలతో ఆ కంపార్ట్ మెంట్ లోకి ఎక్కారు. ఆ మార్గం లో రైలు లోని ప్రయాణీకులను దోచుకోవడం భిల్లులకు పరిపాటే. వారిని చూడగానే కదం పై ప్రాణాలు పైనే పోయాయి. అయినా భారమంతా తన సద్గురువైన శ్రీ సాయిపై వుంచి ఆ గ్రంధాన్ని మరింత పెద్దగా చదవడం ప్రారంభించాడు.

ఆయిదు నిమిషాల తర్వాత రైలు వేగం గా పోతుండగానే ఆ భిల్లులు చెయిన్ లాగి, రైలు ఆగినంతనే కంపార్ట్ మెంట్ నుండి దూకి పారిపోయారు. కదం ఆశ్చర్యం గా చూస్తే ఆ భిల్లులు కూర్చున్న ప్రదేశంలో శ్రీ సాయిలా వేషధారణ చేసుకున్న ఒక ఫకీరు కూర్చొని వున్నారు.ఆయన ఈ పెట్టెలోకి ఎలా వచ్చారో కదం, కుటుంబ సభులకు అర్ధం కాలేదు. కదం ను చూసి ఆయన చిరునవ్వుతో వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు, మీకిక భయం లేదు, ఆ గ్రంధాన్ని పెద్దగా చదువు, నేను వింటానుఅని అన్నారు. కదం తిరిగి చదవడం ప్రారంభించాడు. కొద్ది సేపటి తర్వాత చూస్తే ఆయన ఇక కనిపించలేదు. ఆ కంపార్ట్ మెంట్ లో ఎంత వెదికినా ఆయన కనిపించలేదు.

మర్నాడు శిరిడీకి చేరి శ్రీ సాయిని కదం కుటుంబ సభ్యులతో కలిసి దర్శించుకోగానే శ్రీ సాయి చిరునవ్వు తోభద్రం గానే వచ్చారే ! మిమ్మల్ని ఆ భిల్లులు దోచుకోవడానికి వచ్చినప్పుడు నేనే వారిని తరిమేసానుఅని అన్నారు.అప్పుడు జరిగిన సంగతి - శ్రీ సాయి కరుణతో, ప్రేమతో తమను ఏ విధంగా రక్షించారో అంతా అవగతమై కృతజ్ఞతతో శ్రీసాయికి పాదాభివందనం చేసుకున్నారు.

మన జీవితమనే నౌకకు శ్రీ సాయిని చుక్కానిగా చేసుకుంటే ఇక మనం ఎందుకు భయపడనవసరం లేదు. మనందరి బాధ్యతలూ శ్రీసాయివే. అయితే అందుకు కావలసింది ధృఢమైన ప్రేమ, భక్తి, విశ్వాసములు.

సర్వం శ్రీ సాయినాధ పాదారవిందార్పణ మస్తు
లోకాస్సమస్తా సుఖినోభవంతు
సర్వే జన: సుఖినోభవంతు

Thursday, 6 December 2018

అత్యంత మహిమాన్విత స్త్రోత్రరాజములు



శ్రీగాయత్రీస్తోత్రమ్

నమస్తే దేవి గాయత్రీ సావిత్రీ త్రిపదేఽక్షరీ
అజరే అమరే మాతా త్రాహి మాం భవసాగరాత్ ౧॥

నమస్తే సూర్యసంకాశే సూర్యవావిత్రికేఽమలే
బ్రహ్మవిద్యే మహావిద్యే వేదమాతర్నమోఽస్తు తే ౨॥

అనన్తకోటి-బ్రహ్మాణ్డవ్యాపినీ బ్రహ్మచారిణీ
నిత్యానన్దే మహామయే పరేశానీ నమోఽస్తు తే ౩॥

త్వం బ్రహ్మా త్వం హరిః సాక్షాద్ రుద్రస్త్వమిన్ద్రదేవతా
మిత్రస్త్వం వరుణస్త్వం త్వమగ్నిరశ్వినౌ భగః ౪॥

పూషాఽర్యమా మరుత్వాంశ్చ ఋషయోఽపి మునీశ్వరాః
పితరో నాగయక్షాంశ్చ గన్ధర్వాఽప్సరసాం గణాః ౫॥

రక్షో-భూత-పిశాచాచ్చ త్వమేవ పరమేశ్వరీ
ఋగ్-యజు-స్సామవిద్యాశ్చ అథర్వాఙ్గిరసాని ౬॥

త్వమేవ సర్వశాస్త్రాణి త్వమేవ సర్వసంహితాః
పురాణాని తన్త్రాణి మహాగమమతాని ౭॥

త్వమేవ పఞ్చభూతాని తత్త్వాని జగదీశ్వరీ
బ్రాహ్మీ సరస్వతీ సన్ధ్యా తురీయా త్వం మహేశ్వరీ ౮॥

తత్సద్బ్రహ్మస్వరూపా త్వం కిఞ్చిత్ సదసదాత్మికా
పరాత్పరేశీ గాయత్రీ నమస్తే మాతరమ్బికే ౯॥

చన్ద్రకలాత్మికే నిత్యే కాలరాత్రి స్వధే స్వరే
స్వాహాకారేఽగ్నివక్త్రే త్వాం నమామి జగదీశ్వరీ ౧౦॥

నమో నమస్తే గాయత్రీ సావిత్రీ త్వం నమామ్యహమ్
సరస్వతీ నమస్తుభ్యం తురీయే బ్రహ్మరూపిణీ ౧౧॥

అపరాధ సహస్రాణి త్వసత్కర్మశతాని
మత్తో జాతాని దేవేశీ త్వం క్షమస్వ దినే దినే ౧౨॥

ఇతి శ్రీవసిష్ఠసంహితోక్తం గాయత్రీస్తోత్రం సమ్పూర్ణమ్


శ్రీగుర్వాష్టోత్తరశతనామస్తోత్రమ్

గురు బీజ మన్త్ర - ఓం గ్రాఁ గ్రీం గ్రౌం సః గురవే నమః

గురుర్గుణవరో గోప్తా గోచరో గోపతిప్రియః
గుణీ గుణవతాంశ్రేష్ఠో గురూణాఙ్గురురవ్యయః ౧॥

జేతా జయన్తో జయదో జీవోఽనన్తో జయావహః
ఆఙ్గీరసోఽధ్వరాసక్తో వివిక్తోఽధ్వరకృత్పరః ౨॥

వాచస్పతిర్ వశీ వశ్యో వరిష్ఠో వాగ్విచక్షణః
చిత్తశుద్ధికరః శ్రీమాన్ చైత్రః చిత్రశిఖణ్డిజః ౩॥

బృహద్రథో బృహద్భానుర్బృహస్పతిరభీష్టదః
సురాచార్యః సురారాధ్యః సురకార్యహితంకరః ౪॥

గీర్వాణపోషకో ధన్యో గీష్పతిర్గిరిశోఽనఘః
ధీవరో ధిషణో దివ్యభూషణో దేవపూజితః ౫॥

ధనుర్ధరో దైత్యహన్తా దయాసారో దయాకరః
దారిద్ర్యనాశకో ధన్యో దక్షిణాయనసమ్భవః ౬॥

ధనుర్మీనాధిపో దేవో ధనుర్బాణధరో హరిః
ఆఙ్గీరసాబ్దసఞ్జాతో ఆఙ్గీరసకులసమ్భవః   var  ఆఙ్గీరసకులోద్భవః
సిన్ధుదేశాధిపో ధీమాన్ స్వర్ణవర్ణః చతుర్భుజః   var  స్వర్ణకశ్చ
హేమాఙ్గదో హేమవపుర్హేమభూషణభూషితః ౮॥

పుష్యనాథః పుష్యరాగమణిమణ్డలమణ్డితః
కాశపుష్పసమానాభః కలిదోషనివారకః ౯॥

ఇన్ద్రాదిదేవోదేవేషో దేవతాభీష్టదాయకః
అసమానబలః సత్త్వగుణసమ్పద్విభాసురః ౧౦॥

భూసురాభీష్టదో భూరియశః పుణ్యవివర్ధనః
ధర్మరూపో ధనాధ్యక్షో ధనదో ధర్మపాలనః ౧౧॥

సర్వవేదార్థతత్త్వజ్ఞః సర్వాపద్వినివారకః
సర్వపాపప్రశమనః స్వమతానుగతామరః ౧౨॥
                            var  స్వమాతానుగతామరః, స్వమాతానుగతావరః
ఋగ్వేదపారగో ఋక్షరాశిమార్గప్రచారకః
సదానన్దః సత్యసన్ధః సత్యసంకల్పమానసః ౧౩॥

సర్వాగమజ్ఞః సర్వజ్ఞః సర్వవేదాన్తవిద్వరః
బ్రహ్మపుత్రో బ్రాహ్మణేశో బ్రహ్మవిద్యావిశారదః ౧౪॥

సమానాధికనిర్ముక్తః సర్వలోకవశంవదః
ససురాసురగన్ధర్వవన్దితః సత్యభాషణః ౧౫॥

నమః సురేన్ద్రవన్ద్యాయ దేవాచార్యాయ తే నమః
నమస్తేఽనన్తసామర్థ్య వేదసిద్ధాన్తపారగః ౧౬॥

సదానన్ద నమస్తేస్తు నమః పీడాహరాయ
నమో వాచస్పతే తుభ్యం నమస్తే పీతవాససే ౧౭॥

నమోఽద్వితీయరూపాయ లమ్బకూర్చాయ తే నమః
నమః ప్రకృష్టనేత్రాయ విప్రాణామ్పతయే నమః ౧౮॥

నమో భార్గవషిష్యాయ విపన్నహితకారిణే
నమస్తే సురసైన్యానాంవిపత్ఛిద్రానకేతవే ౧౯॥

బృహస్పతిః సురాచార్యో దయావాన్ శుభలక్షణః
లోకత్రయగురుః శ్రీమాన్ సర్వగః సర్వతోవిభుః ౨౦॥

సర్వేశః సర్వదాతుష్టః సర్వదః సర్వపూజితః
అక్రోధనో మునిశ్రేష్ఠో దీప్తికర్తా జగత్పితా ౨౧॥

విశ్వాత్మా విశ్వకర్తా విశ్వయోనిరయోనిజః
భూర్భువోధనదాసాజభక్తాజీవో మహాబలః ౨౨॥

బృహస్పతిః కాష్యపేయో దయావాన్ షుభలక్షణః
అభీష్టఫలదః శ్రీమాన్ సుభద్గర నమోస్తు తే ౨౩॥

బృహస్పతిస్సురాచార్యో దేవాసురసుపూజితః
ఆచార్యోదానవారిష్ట సురమన్త్రీ పురోహితః ౨౪॥

కాలజ్ఞః కాలఋగ్వేత్తా చిత్తదశ్చ ప్రజాపతిః
విష్ణుః కృష్ణః సదాసూక్ష్మః ప్రతిదేవోజ్జ్వలగ్రహః ౨౫॥

ఇతి గుర్వాష్టోత్తరశతనామస్తోత్రమ్ సమ్పూర్ణమ్